Go Down Swinging: de Red Goblin, de arc waarin Norman Osborn met Carnage versmelt

De Green Goblin en Carnage samenvoegen was zo'n idee dat lezers al jaren opperden zonder te geloven dat een uitgever het ooit zou goedkeuren. Het stapelt twee al maximale dreigingen op elkaar: de man die de identiteit van Peter Parker kent en precies weet waar hij moet toeslaan, en de symbiont wiens enige leidraad doden is. In 2018 bouwde Dan Slott daarop de afsluiting van tien jaar werk aan de reeks, en het resultaat blijft een van de dodelijkste confrontaties van het personage — letterlijk, want ze kost een oude bondgenoot het leven.

Go Down Swinging: wat de arc vertelt

Het verhaal beslaat Amazing Spider-Man #797 tot #800, verschenen tussen maart en mei 2018, en sluit af met nummer 800, uitgebracht als jubileumnummer. Het is de laatste arc die Dan Slott voor de reeks schreef, na tien jaar werk: de opbouw van het verhaal is dus net zozeer een confrontatie als een afrekening met alles wat de auteur had neergezet.

Het uitgangspunt is simpel en bruut. Norman Osborn, al een tijd van zijn vermogens beroofd, zoekt een manier om weer een dreiging te worden. Hij vindt die door zich te verbinden met de Carnage-symbiont, dezelfde die van Cletus Kasady een oppermachtige seriemoordenaar had gemaakt. Het resultaat, de Red Goblin, combineert de sluwheid van Osborn met de wreedheid van de symbiont — en vooral: hij heeft geen enkele reden meer om zich in te houden.

Osborn valt rechtstreeks de omgeving van Peter Parker aan in plaats van Spider-Man. Die keuze onderscheidt deze arc van de meeste confrontaties uit de reeks: de schurk zoekt geen overwinning in het gevecht, hij wil een leven slopen. De logica is dezelfde als die van de historische Green Goblin, een tandje verder doorgedreven. Om deze episode tussen de grote momenten van het personage te plaatsen geeft de pagina gewijd aan de verhaalbogen de leesvolgorde.

De Red Goblin: handleiding bij een versmolten schurk

Het is zaak precies te zijn over wat dit wezen is, want snelle samenvattingen presenteren hem vaak als « Osborn in het rood ». De Red Goblin is in strikte zin een symbiontdrager: Carnage heeft een gastheer, en die gastheer is niet langer Kasady maar Osborn. De symbiont levert de massa, de regeneratie, de snijdende uitwassen en de agressie; Osborn levert de strategie, de intieme kennis van zijn doelwit en een Goblin-uitrusting die verborgen zit onder de levende materie.

Dat laatste punt is beslissend voor het vervolg van het verhaal, en het is een vondst van de schrijver: niemand denkt eraan technologie te zoeken onder een symbiont. De algemene werking van symbionten wordt uitgelegd in de volledige geschiedenis van Venom en op de pagina gewijd aan de symbionten — weten hoe de band tussen gastheer en symbiont werkt, verandert de lezing van deze arc volledig.

De Red Goblin neemt een bijzondere plaats in binnen de familie van de symbionten. Hij is geen afstammeling zoals Toxin, en ook geen aparte symbiont zoals die van de Life Foundation: het is de Carnage-symbiont zelf, overgedragen. De grote crisissen van het genre — Maximum Carnage, en daarna Absolute Carnage — omkaderen deze episode chronologisch, en zij is daarvan een strakke variatie op één enkele drager. Dat maakt haar meteen ook het beste instappunt voor wie de grote crossovers onleesbaar vindt. De figuren van Venom, Carnage en symbionten dekken trouwens het grootste deel van die galerij.

VERZAMELFIGUREN

Spider-Man Figuur - Cletus Kasady als Carnage

Voordat hij naar Osborn overging, hoorde de symbiont uit deze arc bij iemand anders. Dit stuk geeft de oorspronkelijke drager weer in zijn herkenbaarste vorm, met het geaderde rood en de opengesperde kaak die de hele visuele identiteit van het personage uitmaken.

99.90 €

Ontdekken →

De dood van Flash Thompson

Dat is de gebeurtenis die deze arc ver buiten zijn gebruikelijke lezerskring bekend heeft gemaakt. Flash Thompson is een van de sterkst veranderde personages uit de reeks: eerst de bullebak die Peter op school pest, dan een geamputeerde veteraan, dan een held met een symbiont. Ten tijde van Go Down Swinging draagt hij Anti-Venom, de witte symbiont met als bijzonderheid dat hij geneest.

Na een treffen met de Red Goblin raken meerdere helden zwaar gewond. Flash zet zijn genezende vermogens in om hen weer op de been te helpen — en dat verzwakt hem aanzienlijk. Toch kiest hij ervoor het gevecht met Osborn aan te gaan. De strijd lijkt in zijn voordeel te keren, tot de Goblin de elektrische uitrusting activeert die onder de symbiont verborgen zit. De verwondingen zijn dodelijk en Flash Thompson sterft in de armen van Spider-Man.

De anekdote achter de schermen is het kennen waard, want ze laat zien wat het team wilde bereiken: Dan Slott had aanvankelijk een dubbelzinnigheid laten bestaan waardoor zijn overleven denkbaar bleef, en die dubbelzinnigheid is op verzoek van de redactie geschrapt, omdat ze het offer verzwakte. In een genre waarin sterfgevallen als omkeerbaar gelden, is dat een zeldzame beslissing, en ze verandert het gewicht van het nummer.

Die dood sluit een traject van meer dan vijftig jaar af. Het personage dat in 1963 werd geïntroduceerd als rivaal op school, eindigt als held, door eerst de anderen te verzorgen. Dat soort afsluiting maakt een arc gedenkwaardig los van zijn plot, en het verklaart ook waarom de Red Goblin een gewild motief is geworden op Spider-Man T-shirts en Spider-Man posters met een comicsinspiratie.

Waar deze arc past in de carrière van Norman Osborn

Norman Osborn is de enige schurk uit de reeks die zoveel opeenvolgende statussen heeft gekend: gerespecteerd industrieel, gemaskerde terrorist, officieel dood, herrezen, en daarna hoofd van een nationale veiligheidsdienst tijdens Dark Reign. Go Down Swinging komt na een fase waarin hij bijna alles kwijt was wat hem gevaarlijk maakte, en vormt zijn spectaculairste comeback.

Om te begrijpen waarom dit personage onzinkbaar is, moet je terug naar zijn echte oorsprong, die van het chemische middel dat hij op zichzelf testte — waarvan de vondst deels toekomt aan een vergeten medewerker, zoals het artikel over Mendel Stromm vertelt. Het volledige portret wordt uitgewerkt in Norman Osborn, de man achter het masker, en zijn recentste ontwikkelingen in de stand van zaken rond zijn terugkeer.

De familiedimensie ontbreekt nooit. Harry Osborn blijft het pijnlijke raakpunt tussen de twee mannen, en dat verhindert dat deze confrontatie een simpel krachtduel wordt. De pagina met alle schurken van Spider-Man plaatst de hele familie Osborn terug in het geheel, naast de Spider-Man maskers en de kostuums uit het universum die het personage heeft geïnspireerd.

AFFICHES EN POSTERS

Affiche Spider-Man en de Green Goblin

De strijd tussen de webslinger en de Goblin loopt door zestig jaar publicaties zonder ooit te slijten. Deze affiche zet beide silhouetten tegenover elkaar in een grafische aanpak die zowel alleen werkt als in serie met andere stukken aan dezelfde muur.

22.90 €

Ontdekken →

Waarom deze versmelting nooit eerder was geprobeerd

Het idee circuleerde al sinds de jaren negentig, ongeveer sinds Carnage bestaat. Het kwam er nooit van, en wel om een structurele reden: beide personages vervullen dezelfde verhaalfunctie. De Green Goblin is de ultieme dreiging omdat hij de identiteit van Peter Parker kent; Carnage is de ultieme dreiging omdat hij zonder motief doodt. Ze samenvoegen betekent afzien van een van beide registers.

Slott lost het probleem op door Osborn de bovenhand te geven. De symbiont slokt de man niet op, hij rust hem uit. Dat is het omgekeerde van wat de meeste dragers overkomt, ook Peter Parker zelf in de tijd van zijn eigen ervaring met het zwarte pak, en die omkering is het echte onderwerp van de arc. Ze verklaart ook waarom de Red Goblin normaal praat, plant en onderhandelt, waar een klassieke Carnage-drager het bij brullen laat.

De andere hindernis was redactioneel. Zo'n overladen schurk verbrandt jarenlang munitie: zodra Osborn de ergst denkbare vijand is geweest, valt hij moeilijk terug te brengen zonder teleur te stellen. Precies daarom komt de arc aan het einde van de run — een auteur die vertrekt, kan zich veroorloven uit te geven wat zijn opvolger weer moet opbouwen, zoals eerder al gebeurde bij de afsluiting van Superior Spider-Man. De silhouetten uit die periode voeden ruimschoots het aanbod aan Spider-Man speelgoed en telefoonhoesjes met schurken als thema.

Moet je Go Down Swinging lezen, en wanneer?

Ja, maar niet als eerste. De arc gaat ervan uit dat je weet wie Flash Thompson is, wat Anti-Venom zo bijzonder maakt, en waarom Osborn meer is dan zomaar een schurk. Koud gelezen lijkt hij op een lang gevecht tegen een rood monster; gelezen na een paar honderd nummers is hij een afsluiting.

Het kortste leesparcours loopt via The Alien Costume Saga voor de oorsprong van de symbionten, via de relatie tussen Spider-Man en de symbiont voor de band met het hoofdpersonage, en daarna via het traject van Flash Thompson. Vervolgens komt de arc zelf. De leesgidsen die verzameld zijn op de pagina met gidsen en advies beschrijven andere mogelijke ingangen, afhankelijk van hoeveel tijd je eraan wilt besteden.

Nog iets over de uitgaven. De arc is kort — vier nummers — maar nummer 800 is een dik jubileumdeel met meerdere extra verhalen. Franstalige bundels nemen die niet altijd mee, en de indeling verschilt per uitgever: controleer welke nummers erin zitten in plaats van de titel van de bundel. Dat is dezelfde reflex als bij de grote symbiontcrossovers, waarvan Planet of the Symbiotes het meest versnipperde voorbeeld is.

Wat de arc heeft achtergelaten

Concreet drie dingen. Een schurk extra in de galerij, die sindsdien elders is hergebruikt. Een leeg vakje op de plek van een personage dat er vanaf het begin van de reeks bij was. En het einde van een van de langste periodes waarin één auteur de continuïteit van Amazing Spider-Man verzorgde, wat de kaarten voor zijn opvolgers vanzelf opnieuw heeft geschud.

Het is ook goed te vermelden wat de arc niet heeft gedaan. Hij heeft de status van Norman Osborn niet blijvend veranderd; die heeft sindsdien andere gedaanten gekend. Hij heeft evenmin de kwestie van de symbionten afgesloten, die de komst van Knull op een heel andere schaal van dreiging weer heeft opengegooid. Het is een kantelpunt voor de personages, niet voor het universum — en dat onderscheid helpt bij het kiezen van wat je leest.

Blijft het beeld, dat alles heeft overleefd. Een Goblin-silhouet in geaderd rood, kaak opengesperd, zwevend boven een uitgeputte Spider-Man: dat is het plaatje dat lezers onthouden, en het is dat plaatje dat terugkomt op Spider-Man stickers en Spider-Man mokken die op deze periode zijn geïnspireerd. De pagina met alle personages uit het universum plaatst elk van de figuren die je onderweg tegenkomt.

PRONKSTUKKEN

Spider-Man Figuur - Pompoenbom van de Green Goblin

De pompoenbom is het accessoire dat de Goblin in één seconde herkenbaar maakt, welke versie het ook is. Dit stuk brengt hem driedimensionaal in beeld, in een pronkformaat dat is bedacht om de aandacht te trekken tussen een al goed gevulde plank.

139.90 €

Ontdekken →

De Red Goblin na 2018

Het personage is niet met de arc verdwenen. De naam is daarna opnieuw gebruikt, in andere contexten en met andere dragers, wat een veelvoorkomende verwarring voedt bij lezers die de figuur via recente verhalen ontdekken. De regel om te onthouden is simpel: de oorspronkelijke Red Goblin, die van 2018, is Norman Osborn, en hij alleen.

Dat hergebruik is het gebruikelijke lot van goede visuele ideeën in comics. Het heeft als voordeel dat het concept in leven blijft, en als nadeel dat de referentieversie vertroebelt — precies wat er is gebeurd met de tientallen opeenvolgende dragers van de symbionten van de Life Foundation. Om je te oriënteren houdt de pagina gewijd aan de symbionten bij wie wat draagt, en in welke volgorde.

Wat bewerkingen betreft is er nog niets verfilmd. De Red Goblin blijft een comicsmotief, en daarom vind je hem vooral terug op producten met een grafische inspiratie — de Spider-Man plaids of de Spider-Man tapijten met schurkenmotief — eerder dan op de reeksen die uit de films voortkomen. Mocht er ooit een bewerking komen, dan zou die dezelfde vraag stellen als de arc zelf: wat doe je met een schurk die al alles heeft?

Veelgestelde vragen

Wie is de Red Goblin?

Dat is Norman Osborn verbonden met de Carnage-symbiont, in de arc Go Down Swinging uit 2018. Het is geen nieuw personage en geen nieuwe symbiont: het is de Carnage-symbiont met een andere drager. Osborn behoudt zijn intelligentie en zijn Goblin-uitrusting, verborgen onder de materie van de symbiont.

Is Flash Thompson echt dood?

Hij sterft in Amazing Spider-Man #800, gedood door de elektrische ontlading van een Goblin-uitrusting die onder de symbiont van Osborn verstopt zat, nadat hij zijn genezende vermogens had opgebruikt om andere helden te verzorgen. De aanvankelijke dubbelzinnigheid over een mogelijke overleving is voor publicatie geschrapt.

In welke nummers lees je deze arc?

Amazing Spider-Man #797 tot #800, verschenen tussen maart en mei 2018. Vier nummers, waarvan het laatste een jubileumdeel is dat duidelijk dikker is dan de andere. Het is de laatste arc van Dan Slott op de reeks.

Waarom houdt Osborn de controle over de symbiont?

Omdat de arc daar uitdrukkelijk zijn onderwerp van maakt. Waar de meeste dragers uiteindelijk door het wezen worden overheerst, legt Osborn zijn wil op en gebruikt hij het als gereedschap. Dat sluit aan bij wat het personage altijd is geweest: iemand die middelen op zichzelf test en de prijs daarvoor aanvaardt. De symbiont is vanuit zijn oogpunt niet meer dan een verbetering erbij.

Verandert deze arc daarna iets voor Spider-Man?

Minder dan je zou denken. De status quo van het hoofdpersonage blijft grotendeels intact: hij verliest een vriend, niet zijn situatie. De echte gevolgen lees je af aan de bezetting — een bondgenoot minder, een schurk meer — en aan de wissel van creatief team die er meteen op volgt. Het is de afsluiting van een run, geen herstichting van de reeks.

Is de Red Goblin krachtiger dan Carnage?

Hij is gevaarlijker, en dat is niet hetzelfde. De ruwe kracht komt van de symbiont en blijft vergelijkbaar. Het verschil zit in de drager: waar de oorspronkelijke drager lukraak toeslaat, weet Osborn wie belangrijk is voor Peter Parker en slaat hij precies daar toe. Die helderheid maakt de arc zo duur voor de personages.